معانی کلمه : نخل بالا
لغت نامه دهخدا
نخل بالا. [ ن َ ] ( ص مرکب ) که قد او در رسایی چون نخل بود. مستقیم اندام. تناور. بلندقد. بالابلند :
سر زنگی نخل بالا فتاد
چو زنگی که از نخل خرما فتاد.
سر زنگی نخل بالا فتاد
چو زنگی که از نخل خرما فتاد.
فرهنگ فارسی
که قد او در رسایی چون نخل بود بالا بلند بلند قد .
