نَجم الدّین رازی، عبدالله (ری ۵۶۴ـ بغداد ۶۵۴ق)(یا: نجم الدین دایه) عارف و صوفی ایرانی. به کسب علوم پرداخت و آن گونه که از آثارش نمایان است بهره ای بسزا از علوم قرآن و حدیث یافت. در جوانی، مدت ها به سیاحت پرداخت و از ری تا خراسان و از آن جا تا خوارزم و عراق را سیاحت کرد. او را از اصحاب نجم الدین کبری دانسته اند که به ارادۀ همو، از تربیت مجدالدین بغدادی برخوردار شد. آن گاه به قونیه رفت و با مولوی و ...
