تلفظ بین المللی : /mˈejdɑn dˈɑdan/ تلفظ : [m'ejdAn d'Adan]
لغت نامه دهخدا
میدان دادن. [ م َ / م ِ دَ ] ( مص مرکب ) مجال دادن برای خودنمائی و اظهار وجود و اعمال نیات و اجرای مقاصد. || جای خالی کردن برای کسی از روی تعظیم. ( غیاث ). جای خالی کردن برای کسی از روی تعظیم و خود را به کنار کشیدن. ( آنندراج ). تعظیم کردن. ( مجموعه مترادفات ص 94 ) : خصوص از پی تعظیم دور داخل اوست که دیرنه کُره را دور دور میدان داد.میرخسرو ( از بهار عجم ).سهل باشد بند کردن ناخنی در بیستون پیش برق ...
فرهنگ معین
( ~. دَ ) (مص م . ) (عا. ) به کسی اجازه انجام هر کاری را دادن .
فرهنگ فارسی
( مصدر ) میدان دادن بکسی . آزاد گذاشتن او را تا آنچه خواهدبگوید و بکند مجال دادن اختیاردادن .
