کلماتور
میدان . [ م َ ی َ ] (ع مص ) مید. (ناظم الاطباء). رجوع به مید شود.
میدان . [ م َ / م ِ ] (اِخ ) محلتی به نیشابور که بدانجا گروهی از فضلا منسوبند. از آن جمله است میدانی صاحب کتاب السامی فی الاسامی و مجمع الامثال . رجوع به میدانی شود.
فضا
ساحت، عرصه
صحنه، معرکه
گستره، محوطه
زمینه فعالیت
رزمگاه، مصافگاه
زمین مسابقه، زمینبازی
۱. زمین مسابقه، زمینبازی
۲. ساحت، عرصه
۳. فضا
۴. گستره، محوطه
۵. جولانگاه
۶. صحنه، معرکه
۷. رزمگاه، مصافگاه
۸. زمینه فعالیت