معانی کلمه : میتین

تلفظ بین المللی : /mitˈin/ تلفظ :‌ [mit'in]

لغت نامه دهخدا

میتین. ( اِ ) کلنگ و میله آهنین که سنگ تراشان بدان سنگ کنند و تراشند. ( ناظم الاطباء ). تبری یا کلنگی بود که بدان کوه و زمین کنند. ( لغت فرس اسدی ). کلنگ و تیشه را گویند که بدان زمین کنند. کلنگ و میله ٔآهنین که سنگتراشان بدان سنگ تراشند. ( یادداشت مؤلف ). کلنگی باشد که بدان کوه کنند. ( فرهنگ اوبهی ). کلنگ و میل آهنی که سنگ تراشان بدان سنگ تراشند و بشکافند و بکنند. ( برهان ). || دیلم. دستک. برطیل....

فرهنگ عمید

تیشه یا میله که با آن سنگ می تراشند، کلنگ: به تندی چنان اوفتد بر برم / که میتین فرهاد بر بیستون (آغاجی: شاعران بی دیوان: ۱۹۵ ).

فرهنگ معین

(اِ ) کلنگ ، تیشه یا میلی که با آن سنگ را بتراشند.

فرهنگ فارسی

کلنگ، تیشه یامیله که با آن سنگ می تراشند

معانی کلمه : میتین

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : میتین

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات