معانی کلمه : موقع شناس
لغت نامه دهخدا
موقعشناس. [ م َ / مُو ق ِ ش ِ ] ( نف مرکب ) موقعشناسنده. شناسنده موقع. آنکه زمان و مکان مناسب امر یا موضوعی را بشناسد. وقت شناس. لحظه شناس. ( از یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) کسی که تشخیص وضع و مقام و محل دهد و در هر مکان و هر زمان بمقتضای آنها عمل کند : [ او سواد نداشت موقع شناس و با هوش بود . ] ( شام .۶۶ )
مترادف و متضاد
وقت‌شناس، موقعیت‌شناس، فرصت‌شناس ≠ موقع‌نشناس
tactful (صفت)
با نزاکت، مبادی اداب، موقع شناس، دنیا دار