منی . [ م ِ نا ] (ع اِ) آب مرد و زن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به مدخل بعد شود.
منی . [ م ُن ْی ْ ] (ع مص ) منیت به منیاً؛ آزموده شدم به چیزی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
مایعی که در اوج لذت جنسی از آلت تناسلی مرد خارج میشود.
من گفتن؛ منمن زدن؛ کبر؛ غرور؛ خودبینی؛ خودستایی: ◻︎ بر بدیهای بدان رحمت کنید / بر منی خویشبین لعنت کنید (مولوی: ۱۷۱)، ◻︎ نه در ابتدا بودی آب منی / اگر مردی از سر به در کن «منی» (سعدی۱: ۱۷۱).
(مَ) (حامص .) خودبینی ، کِبر.
(مَ یّ) [ ع . ] (اِ.) مایع جنسی معمولاً بارورساز در جاندار بالغ نر، اسپرم .
ترشحات نسبتاً غلیظ و سفید اندام تناسلی مرد که در طی انزال از پیشابراه خارج میشود و حاوی زامه است
آبنشاط
اسپرم، نطفه
منممنم زدن
تکبر، خودبینی، غرور
انانیت، خودستایی، لاف، منیت
۱. اسپرم، نطفه
۲. آبنشاط
۳. تکبر، خودبینی، غرور
۴. انانیت، خودستایی، لاف، منیت
۵. منممنم زدن