تلفظ بین المللی : /mˌani ˈaːndˈɑz/ تلفظ : [m,ani 'a:nd'Az]
لغت نامه دهخدا
منی انداز. [ م َ اَ ] ( نف مرکب ) اندازنده منی که آب مرد و زن باشد. || دوراندازنده کبر و خودپسندی. روی برگرداننده از خودخواهی و عجب : منی انداز باش چون مردان گر نه ای زن ، منی پذیر مباش.
