معانی کلمه : منزوی

کسی که از مردم دوری گزیند و در گوشه ای بنشیند، گوشه گیر، گوشه نشین.

(مُ زَ ) [ ع . ] (اِفا. ) گوشه نشین ، گوشه - گیر.

گوشه گیر، گوشه نشین، کسی که ازمردم دوری گزیندودرگوشهای بنشیند
( اسم ) ۱ - آنکه از مردم کناره گیرد و گوشه گزیند گوشه نشین معتزل . ۲ - مستور : [ سر خدا که در تتق غیب منزوی است مستانه اش نقاب ز رخسار بر کشیم . ] ( حافظ . ۲۵۹ )

چُمبه نشین؛ کِرِنجال؛ تاپر؛ کا تینا؛ فرد