تلفظ بین المللی : /mandˈɑrtʃe/ تلفظ : [mand'ARtSe]
لغت نامه دهخدا
مندارچه. [ م َ چ َ / چ ِ ] ( اِ ) درختچه ای است از جنس لیگوستروم که در جنگلهای آستارا و طوالش و ارسباران یافت می شود و یک گونه آن لیگوستروم ولگار را نام برده اند که به نام «مندارچه » و «برگ نو» در آستارا معروف است. این درختچه آهک جو است وبه فراوانی جست می دهد. در ساختن پرچین و برای آرایش باغ به کار می رود چوبش سخت و سنگین و خمش پذیر است وشاخه های جوان آن در سبدبافی ریز به کار می رود. میوه آن سیاه ...
فرهنگ فارسی
( اسم ) درختچه ایست زینتی از تیره زیتونیان که دارای برگهای بیضی شکل و طویل است . گلهایش سفید و معطرند و بصورت دسته هایی در انتهای ساقه قرار میگیرند . گونه های مختلف از این گیاه در جنگلهای شمالی ایران نیز وجود دارند . برگ نو یاسم نوار ابیض .
