معانی کلمه : منخرق
لغت نامه دهخدا
منخرق . [ م ُ خ َ رَ ] (ع اِ) منخرق الریاح ؛ بادگذر. (منتهی الارب ). محل وزیدن بادها و بادگذر. (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
پاره شده، دریده، پاره پاره.
فرهنگ معین
(مُ خَ رِ ) [ ع . ] (اِفا. ) پاره شونده ، دریده گردنده .
