معانی کلمه : منتفع
لغت نامه دهخدا
منتفع. [م ُ ت َ ف َ ] (ع ص ) سودبرده شده : دهان شره از خون آشامی دربست و «الناس علی دین ملوکهم » نصی متبعو امری منتفع دانست . (مرزبان نامه چ قزوینی ص 219).
فرهنگ عمید
کسی که از کاری یا چیزی نفع و فایده ببرد، سودبرنده.
فرهنگ معین
(مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) سود یابنده ، نفع برنده .
(مُ تَ فَ) [ ع . ] (اِمف .) سود برده شده ، نفع برده شده .
(مُ تَ فَ ) [ ع . ] (اِمف . ) سود برده شده ، نفع برده شده .
(مُ تَ فِ ) [ ع . ] (اِفا. ) سود یابنده ، نفع برنده .
(مُ تَ فِ ) [ ع . ] (اِفا. ) سود یابنده ، نفع برنده .
فرهنگ فارسی
کسی که ازکاری یاچیزی نفع وفایده ببرد، سودبرنده
( اسم ) سود یابنده نفع برنده .
( اسم ) سود یابنده نفع برنده .
مترادف و متضاد
سودبرنده، نفع‌برنده، بهره‌ور، بهره‌مند ≠ متضرر، خسران‌دیده، زیان‌رسیده