مناطاة. [ م ُ ] (ع مص ) با یکدیگر کاویدن . (مجمل اللغة). با یکدیگر نزاع کردن و ستم نمودن . || دو زن روباروی نشسته گروهه ٔ رشته پیش یکدیگر انداختن تا بافند جامه را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
( مناطاة ) مناطاة. [ م ُ ] ( ع مص ) با یکدیگر کاویدن. ( مجمل اللغة ). با یکدیگر نزاع کردن و ستم نمودن. || دو زن روباروی نشسته گروهه...
