[ویکی فقه] عصمت ملکه ای ربانی، بازدارنده از گناه و لغزش است.عصمت در لغت به معنای منع آمده و در اصطلاح عبارت است از لطف خدا بر بنده که مانع ترک واجبات و ارتکاب محرمات می گردد، بدون آنکه از او سلب قدرت کند عصمت در حقیقت ملکه ای ربانی است که مانع ارتکاب معصیت و میل به گناه، با قدرت بر آن می شود. از آن در باب اعتقادات برخی کتب فقهی و نیز باب حدود سخن گفته اند.عصمت پیامبران و جانشینان آناناز ضروریات مک...