تلفظ بین المللی : /mˈelkat ˈaːrˈɑje/ تلفظ : [m'elkat 'a:R'Aje]
لغت نامه دهخدا
( ملکت آرای ) ملکت آرای. [ م ُک َ ] ( نف مرکب ) ملک آرای. که مملکت را آراید. که کشور را به خرمی و شکوفایی و رونق می رساند : مسندآرای به فر و به شکوه ملکت آرای به رای و تدبیر.سوزنی.ملکت آرای مشرق و مغرب بر ره و رسم خوب و رای صواب.سوزنی.صاحب عالم عادل ، ملک اهل قلم ملکت آرای و وزیر ملک ترک و عجم.سوزنی.و رجوع به ملک آرای شود....
فرهنگ فارسی
( ملکت آرای ) ملک آرای . که مملکت را آراید که کشور را به خرمی و شکوفایی و رونق میرساند .
