تلفظ بین المللی : /mˈelkat ˈɑrˈɑje/ تلفظ : [m'elkat 'AR'Aje]
لغت نامه دهخدا
ملکت آرای . [ م ُک َ ] (نف مرکب ) ملک آرای . که مملکت را آراید. که کشور را به خرمی و شکوفایی و رونق می رساند : مسندآرای به فر و به شکوه ملکت آرای به رای و تدبیر. سوزنی .ملکت آرای مشرق و مغرب بر ره و رسم خوب و رای صواب . سوزنی .صاحب عالم عادل ، ملک اهل قلم ملکت آرای و وزیر ملک ترک و عجم . سوزنی .و رجوع به ملک آرای شود....
