معنی کلمه : مقتبه
لغت نامه دهخدا
مقتبة. [ م ُ ت َب ْ ب َ ] (ع ص ) ید مقتبة؛ دست بریده . (ناظم الاطباء). و رجوع به اقتباب شود.
( مقتبة ) مقتبة. [ م ُ ت َب ْ ب َ ] ( ع ص ) ید مقتبة؛ دست بریده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اقتباب شود.

مقتبة. [ م ُ ت َب ْ ب َ ] (ع ص ) ید مقتبة؛ دست بریده . (ناظم الاطباء). و رجوع به اقتباب شود.