تلفظ بین المللی : /maq1ˈɑjˈɑh/ تلفظ : [maq1'Aj'Ah]
لغت نامه دهخدا
مغایاة. [ م ُ ] (ع مص ) به شمشیر سایه افکندن قوم بر سر کسی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). با شمشیر بالای سر کسی ایستادن چنانکه پنداری سایه بر سر آنان افکنده اند.
( مغایاة ) مغایاة. [ م ُ ] ( ع مص ) به شمشیر سایه افکندن قوم بر سر کسی. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). با شمشیر بالای سر کسی ایستادن چنانکه پ...
