محایاة. [ م ُ ] (ع اِ) غذای کودک که بدان زندگی کند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
محایاة. [ م ُ ] (ع مص ) آتش رابه دمیدن زنده کردن . حاییت النار بالنفخ ؛ افروختم آتش را به دمیدن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
