معانی کلمه : معصوب

تلفظ بین المللی : /mˈaʔsuːb/ تلفظ :‌ [m'a?su:b]

لغت نامه دهخدا

معصوب. [ م َ ] ( ع ص ) سخت گرسنه.( از محیط المحیط ). || شمشیر لطیف. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ). || سخت گوشت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || رجل معصوب الخلق ؛ مرد نیک خلقت استوار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مجدول الخلق. ( محیط المحیط ). مرد لطیف استخوان نیک خلقت استوارگوشت. ( ناظم الاطباء ). || کبش معصوب ؛ قچقار خایه برآورده. ( منتهی الارب...

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - عصابه بسته . سربند بسته . ۲ - عصب آنست که لام مفاعلتن را ساکن گردانند و مفاعیلن بجای آن بنهند و مفاعیلن چون از مفاعلتن منشعب باشد آنرا معصوب خوانند .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : معصوب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : معصوب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات