تلفظ بین المللی : /mˈaʃʔal kˈeʃ/ تلفظ : [m'aS?al k'eS]
لغت نامه دهخدا
مشعل کش. [ م َ ع َ ک ُ ] ( نف مرکب ) مشعل کُشنده. خاموش کننده مشعل : چو کردی چراغ مرا نوردارز من ، باد مشعل کشان دور دار.نظامی ( شرفنامه چ وحید ص 11 ).|| صاحب غیاث و آنندراج در ذیل «مشعل کشان » آرند: قومی است از کفار. گویند که ایشان مشعل را کشته به خانه تاریک جامه دختران انداخته به چند پسران امر کنند که هر یکی جامه ای بردارد و صاحب آن جامه در نکاح او باشد....
