معانی کلمه : مستوحش

تلفظ بین المللی : /mastˈuːhaʃ/ تلفظ :‌ [mast'u:haS]

لغت نامه دهخدا

مستوحش. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) وحشت جوینده. ( غیاث ) ( آنندراج ). وحشت یابنده. خلاف مستأنس. ( از اقرب الموارد ). اندوهگین. ( آنندراج ).آزرده. ( زمخشری ) : گفت دانم که مستوحش آورده ای پیغام ایشان بشنو و بیا با من بگوی. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 677 ). گفت چنین می نماید که خوارزمشاه مستوحش رفته است. گفتم زندگانی خداوند دراز باد به چه سبب و نه همانا که مستوحش رفته باشد که مردی سخت بخردو فرمانبردار است...

فرهنگ عمید

۱. وحشت دارنده.
۲. دلتنگ و آزرده از کسی.
۳. وحشتناک.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - وحشت دارنده ترسنده جمع : مستوحشین . ۲ - وحشتناک : زن بترسید و بگریخت و بر در کوچه قومی را گفت که از فلان خانه نال. منکر مستوحش شنیدم .

مترادف و متضاد

بیمناک، ترسیده، خوفناک، مرعوب، وحشتزده

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : مستوحش

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مستوحش

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات