معانی کلمه : مسافر

۱. سفرکننده.
۲. (تصوف ) رهرو، سالک.

(مُ فِ ) [ ع . ] (اِفا. ) سفرکننده ، سفر - رونده .

هفتمین امیر کنگریان .
سفرکننده، رهرو
( اسم ) آنکه در سفر است : میگوید در حال جنابت نماز مکنید تا آنگه که غسل کنید مگر که مسافران باشید و آب نیابید . جمع : مسافرین . یامسافران والا.اولیائ الله طالبان حق .
ابن ابی عمرو ابن امیه

تِراسا؛ سر رَو؛ به گشت

{passenger trip} [حمل ونقل درون شهری-جاده ای] فردی که با استفاده از وسیلۀ نقلیۀ از یک مبدأ به مقصدی سفر می کند