معنی و تلفظ کلمه محاربه

دانشنامه آزاد فارسی

مُحارِبه(در لغت به معنای جنگیدن و سلب و گرفتن) در اصطلاح حقوق، ایجاد اختلال در امنیت و نظم عمومی از طریق به کار بردن اسلحه یا بدونِ آن. طبق مادۀ ۱۸۳ قانون مجازات اسلامی، هرکس برای ایجاد رعب و هراس و سلب آزادی و امنیت مردم علناً دست به اسلحه ببرد محارب و مفسد فی الارض است. اسلحه عام است و شامل سلاح های گرم و سرد می شود. در محاربه ایجاد هراس در تعدادی از اشخاص که عرفاً بتوان به آن ها «مردم» گفت، لاز...

دانشنامه عمومی

جنگ

محاربهٔ با خدا و افساد فی الارض یا به طور خلاصه محاربه جرمی در فقه و حقوق اسلامی است که برای آن مجازات های سنگینی چون اعدام و قطع دست و پا در نظر گرفته شده است. فاعل این جرم، محارب و مفسد فی الارض نام دارد.اسلحه کشیدن برای ترسانیدن مردمماده ۱۸۳: هر کس که برای ایجاد رعب و هراس و سلب آزادی و امنیت مردم دست به اسلحه ببرد محارب فی الارض و مفسد فی الارض می باشد. براساس تبصره ۳ ماده فوق، میان ...

مترادف و متضاد

جنگ

آرزم، پرخاش، پیکار، جنگ، حرب، رزم، ستیزه، کشتار، نبرد ≠ صلح، آشتی

battle (اسم)نبرد، پیکار، نزاع، جنگ، مبارزه، مصاف، جدال، رزم، محاربه، زد و خوردcombat (اسم)نبرد، پیکار، مبارزه، مصاف، رزم، محاربه، زد و خورد، حربwar (اسم)نزاع، جنگ، رزم، محاربه، حرب، افندwarfare (اسم)نزاع، جنگ، محاربه، زد و خورد، جنگاوریbelligerence (اسم)جنگ، تجاوز، محاربه، کج خلقی...

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] حرب، نقیض سِلم (آرامش و صلح) ‏به معنای جنگ است ؛ به محراب مسجد نیز چون جایگاه مبارزه با شیطان و هوای نفس و ستیز با کارهای لغو و بیهوده است، محراب میگویند. حرب در اصل به معنای سَلب و محارب به معنای جنگجو است؛ یعنی کسی که در جنگ شرکت کرده باشد؛ اما مراد از محاربین در اصطلاح فقه کسانی هستند که برای ترساندن مردم سلاح بیرون می آورند، در هر شرایطی و توسط هر کسی که باشد؛ و این هر نوع ترسان...

معانی کلمه : محاربه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

گویش مازنی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

فرهنگ فارسی ساره

کلمات مرتبط

نظرات