تلفظ بین المللی : /mˌotezˈɑher/ تلفظ : [m,otez'AheR]
لغت نامه دهخدا
متظاهر. [ م ُ ت َ هَِ] ( ع ص ) یارمند شونده با هم. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). پشت به پشت پیوسته و یکدیگر را معاونت و یاری کرده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || پشت کننده به یکدیگر ( ضد معنی اول ). ( از تاج العروس ) ( از محیطالمحیط ) ( از اقرب الموارد ). || به پشت درآورنده. ( از منتهی الارب ). و رجوع به تظاهر شود. || در تداول ، خودنما. تظاهرکننده....
فرهنگ عمید
تظاهرکننده، ظاهرساز.
فرهنگ معین
(مُ تَ هِ ) [ ع . ] (اِفا. ) تظاهرکننده .
فرهنگ فارسی
تظاهرکننده، ظاهرنما، هم پشت ( اسم ) ۱ - تظاهر کننده . ۲ - یاوری دهند. یکدیگر هم پشت جمع : متظاهرین .
