ماهیات. [ هی یا ] ( ع اِ ) ج ِ ماهیت. ( اقرب الموارد ) : مجوی از وحدت محضش برون از ذات او چیزی که او عام است و ماهیات خاص اندر همه اشیا.ناصرخسرو.زانکه ماهیات و سر سر آن پیش چشم کاملان باشد عیان.مولوی ( مثنوی چ خاور ص 195 ).و رجوع به ماهیت شود.- ماهیات جعلیه ؛ ( اصطلاح فقهی ) اموری است که مجعول شارع است مانند نماز و روزه و عقود دیگر. ( فرهنگ علوم تألیف سید جعفر سجادی )....
فرهنگ عمید
ماهیت#NAME?
= ماهیت
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع ماهیت : زانکه ماهیات و سرسر آن پیش چشم کاملان باشد عیان . ( مثنوی . نیک. ۲٠۸ : ۳ ) یا ماهیات جعلیه . اموری است که مجعول شارع است مانند نماز روزه و عقود دیگر .
