معانی کلمه : لغ

تلفظ بین المللی : /lˈaq1/ تلفظ :‌ [l'aq1]

لغت نامه دهخدا

لغ. [ ل َغ غ / ل َ ] ( ص ) لق. نامحکم. نااستوار. چیزی جنبان در جای خود که بایستی استوار باشد. نااستوار که در جای خویش جنبد. جنبان بر جای خویش.- پیچ و مهره لغ ؛ نااستوار و نامحکم.- دندانهای لغ ؛ اسنان مترهلة .- دندانی لغ ؛ دندانی جنبان. || تخم لغ یا تخم مرغ لغ؛ فاسدشده و گندیده. لق. ( آنندراج ). که برای فساد یا نزدیکی به فساد چون جنبانند، سپیده و زرده جنبد و آواز کند.- تخم لغ در دهان کسی شکستن ؛ بر...

فرهنگ عمید

۱. سر بی موی.
۲. صحرای خشک و بی علف.

فرهنگ معین

(لِ) (ص .) لخت ، برهنه .

(لَ) (ص .) 1 - زمینی که در آن علف و گیاه نروید، بیابان خشک بی گیاه . 2 - بی موی .

(لَ ) (ص . ) ۱ - زمینی که در آن علف و گیاه نروید، بیابان خشک بی گیاه . ۲ - بی موی .
(لِ ) (ص . ) لخت ، برهنه .

فرهنگ فارسی

هرچیزکه سرجای خودمحکم نباشدوتکان بخورد
( صفت ) ۱- زمینی که در آن علف و گیاه نروید بیابان خشک بی گیاه . ۲- تراشیده ( ریش و سبیل ) بی موی .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

(لِ) (ص .) لخت ، برهنه .

(لَ) (ص .) 1 - زمینی که در آن علف و گیاه نروید، بیابان خشک بی گیاه . 2 - بی موی .

(لَ ) (ص . ) ۱ - زمینی که در آن علف و گیاه نروید، بیابان خشک بی گیاه . ۲ - بی موی .
(لِ ) (ص . ) لخت ، برهنه .

معانی کلمه : لغ

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : لغ

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات