معانی کلمه : قیچی

تلفظ بین المللی : /q1ˈejtʃi/ تلفظ :‌ [q1'ejtSi]

لغت نامه دهخدا

قیچی. [ ق َ / ق ِ ] ( ترکی ، اِ ) قیچا. آلتی که بوسیله آن پارچه ، کاغذ و اشیای دیگر را برند. ( فرهنگ فارسی معین ). مقراض. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مقص. کازود. دوکارد : حکیم سوزنی آن تیز قیچی فطرت که بوده ابره هزلش همیشه آسترم اگرچه در فن هزل از عبید افزون بودولی ز هر دو به ادراک من زیاده ترم.ملا فوقی یزدی ( از آنندراج ).بعضی اصل این کلمه را قی چین ( آلتی که قی شمع را می چیند ) پنداشته اند،ولی...

فرهنگ عمید

وسیله‌ای با دو تیغۀ دسته‌دار برای بریدن کاغذ، پارچه، و مانند آن.
⟨ قیچی زدن (کردن): (مصدر متعدی) چیزی را با قیچی برش دادن.

وسیله ای با دو تیغۀ دسته دار برای بریدن کاغذ، پارچه، و مانند آن.
* قیچی زدن (کردن ): (مصدر متعدی ) چیزی را با قیچی برش دادن.

فرهنگ فارسی

نوعی وسیلۀ برش بزرگ که گاه شبیه به قیچی معمولی است و برای بریدن ورق‌های بزرگ فلزی یا ریخته‌پیرایی قطعات ریختگی به کار می‌رود

ماخوذازترکی، مقراض، آلتی که با آن کاغذوپارچه یاچیزدیگربریده شود( اسم ) آلتی که به وسیله آن پارچه کاغذ و اشیائ دیگر را برند مقراض : حکیم سوزنی آن تیز قیچی فطرت که بوده ابره هزلش همیشه آسترم ... توضیح بعضی اصل این کلمه را قی چین ( آلتی که قی شمع را می چینند ) پنداشته اند...

دانشنامه عمومی

قِیچی ابزاری است که به وسیله آن پارچه، کاغذ، مو و اشیاء دیگر را می برند و دارای دو شاخه بُرنده است که از وسط به یکدیگر وصل شده اند،قیچی معمولاً ابزاری آهنین و مرکب از دو تیغه برنده که به واسطه میخ یا پیچی آن دوتیغه روی هم قرار می گیرند و هر چیز جامدی را به کمک آن می برند.قیچی های خانگی: این نوع قیچی ها تیغه هایی با طول کوچک تر از ۱۵ سانتیمتر دارند و دسته های آن ها نیز همین اندازه است و جاانگشتی ها...

معانی کلمه : قیچی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

فرهنگ فارسی ساره

واژه نامه بختیاریکا

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

نظرات