تلفظ بین المللی : /q1iˈɑfeːʃˌenɑsˌi/ تلفظ : [q1i'Afe:S,enAs,i]
لغت نامه دهخدا
قیافه شناسی. [ ف َ / ف ِ ش ِ ] ( حامص مرکب ) علمی است معروف که از صورت پی به سیرت برند و آن را فراست نیز خوانند. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). قیافه شناسی بر دو گونه است : قیافه شناسی از اثر که آن را در عربی عیافة گویند، و قیافه شناسی از بشره و کیفیات صورت که قیافه شناسی اصطلاحاً بدان اطلاق گردد. قیافه شناسی علمی است که از چگونگی استدلال از هیأتهای اعضای دو شخص به مشارکت و یگانگی میان آن دو در نسب...
فرهنگ عمید
علمی که به وسیلۀ آن از مشاهدۀ صورت مردم به اخلاق و سیرت آن ها پی می برند، فراست.
دانشنامه آزاد فارسی
قیافه شناسیعلم یا هنر ارزیابی شخصیت، برای پی بردن به خوی باطنی، سجایا و ضمیر اشخاص از روی رنگ و شکل ظاهری اندام ها و طرح و حالت چهره. قیافه شناسی قدمت نظری دیرینه دارد ولی فاقد شالودۀ علمی محرز است. در چین، هنر خواندن شخصیت و اقبال از چهره و دیگر خصوصیات جسمانی، دست کم به قرن ۳پ م برمی گردد. کهن ترین متن چینی در این زمینه به نام مائی، در هزارۀ اول میلادی تألیف شده است. متون سنتی دیگر پاپو تزو (ح ۱...
فرهنگ فارسی
علمی که از دقت در صورت کسان پی به احوال باطنی و اخلاق آنان برند فراست .
