معانی کلمه : قنف
لغت نامه دهخدا
قنف . [ ق ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اَقنف . (اقرب الموارد).
قنف . [ ق َ ن ِ ] (ع ص ) تنک موی سر. (از اقرب الموارد).
قنف . [ ق ِن ْ ن َ ] (ع اِ) گل سیل آورد که خشک و شکافته شده باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فرهنگ فارسی
جمع اقنف
