معانی کلمه : قنبله
لغت نامه دهخدا
قنبلة. [ قُم ْ ب ُ ل َ ] (ع اِ) دامی است جهت شکار نُهَس که ابوترافش است . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ج ، قنابل . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || بمب . گلوله .
فرهنگ معین
(قَ بَ لَ یا لِ ) [ ع . قنبلة ] (اِ. ) گلوله .
فرهنگ فارسی
( اسم ) گلوله ( سلاح آتشین ) .
نام طایفه از زنج
نام طایفه از زنج
