معانی کلمه : قبله ٔ حاجت

قبله حاجت. [ ق ِ ل َ / ل ِ ی ِ ج َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) قبله حاجات. آنکه حاجتمندان بدو روی آورند و قضای حاجت خود از او خواهند :
خسروان قبله حاجات جهانند ولی
سببش بندگی حضرت درویشان است.

قبله حاجات آنکه حاجتمندان بدو روی آورند و قضای حاجت خود را از او خواهند .