معانی کلمه : قدوم
لغت نامه دهخدا
قدوم . [ ق َ ] (اِخ ) پشته ای است در کوهی به بلاد دوس . (منتهی الارب ).
قدوم . [ ق َ ] (اِخ )جائی است به نعمان . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).
قدوم . [ ق َ ] (اِخ )کوهی است به مدینه . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).
فرهنگ عمید
۱. بازآمدن، آمدن از جایی.
۲. از سفر برگشتن.
۲. از سفر برگشتن.
فرهنگ معین
(قُ ) [ ع . ] (مص ل . ) از سفر بازآمدن .
فرهنگ فارسی
باز آمدن، آمدن ازجائی، ازسفربرگشتن
( مصدر ) باز آمدن از سفر باز گشتن .
پشته ایست در کوهی ببلاد دوس
( مصدر ) باز آمدن از سفر باز گشتن .
پشته ایست در کوهی ببلاد دوس