تلفظ بین المللی : /fˌorurˈaftan/ تلفظ : [f,oRuR'aftan]
لغت نامه دهخدا
فرورفتن . [ ف ُ رو رَ ت َ ] (مص مرکب ) پایین رفتن . به زیر رفتن . (ناظم الاطباء). مقابل بررفتن : فرورفت و بررفت روز نبردبه ماهی نم خون و بر ماه گرد. فردوسی .فرورفتن آبها از جهان در آن ژرف دریا نبودی نهان . نظامی .به کام دل نفسی با تو التماس من است بسا نفس که فرورفت و برنیامد کام . سعدی .چو پیلش فرورفت گردن به تن نگشتی سرش تا نگشتی بدن . سعدی .- در فکرت فرورفتن یا بفکرت فرورفتن ؛ در فکر رفتن . بسی...
