معانی کلمه : فراشه
لغت نامه دهخدا
فراشة. [ ف َرْ را ش َ ] (ع اِ) جاروب . (غیاث ). و رجوع به فراسته شود.
فراشة. [ ف َ ش َ ] (اِخ ) جایی در بادیه . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ).
فرهنگ عمید
پروانه#NAME?
= پروانه
فرهنگ معین
(فَ شَ یا ش ) [ ع . فراشة ] (اِ. ) پروانه .
فرهنگ فارسی
واحد فراش پروانه پروانه چراغ .
دهی میان بغداد و حله . از بغداد تا دیه صرصر دو فرسنگ و از او تا دیه فراشه هفت فرسنگ است .
دهی میان بغداد و حله . از بغداد تا دیه صرصر دو فرسنگ و از او تا دیه فراشه هفت فرسنگ است .