( غضارة ) غضارة. [ غ َ رَ ] ( ع اِ ) گل خوشبوی سبز برچسفان نیکو. ( منتهی الارب ). سفال سبزی است که برای دفع چشم زخم استعمال شود. الطین الحر. ( المنجد ). خاک که در آن ریگ نبود. طین حر. سفالی که از این خاک کنند و به فارسی آن را تغار سبز گویند. گل چسبنده سبزی که از آن خنور کنند. || کاسه بزرگ. القصعة الکبیرة، فارسیة. ج ، غَضائِر. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). کاسه سفالین. کاسه چینی پیروزه ای. ( مهذب ال...
فرهنگ عمید
۱. گل پاکیزۀ سبز و چسبناک. ۲. مهرۀ سفالی سبز که برای دفع چشم زخم با خود بردارند. ۳. کاسۀ سفالی بزرگ، تغار.
فرهنگ معین
(غَ رَ یا رِ ) [ ع . غضارة ] (اِ. ) ۱ - سفال سبزی است که برای دفع چشم زخم به کار برند، طین حر. ۲ - کاسة بزرگ ، ج . غضائر (غضایر ).
