معانی کلمه : غایره
لغت نامه دهخدا
غائرة. [ ءِ رَ ] (ع اِ) تأنیث غائر. گرمگاه . (مهذب الاسماء). || نیمروز و میان روز. (منتهی الارب ). القائلة و نصف النهار. (تاج العروس ). || یقال بنی هذاالبیت علی غائرة الشمس ؛ اذا ضرب مستقبلا لمطلعها. و هو مجاز. (تاج العروس ). || (ص ) قروح غائرة؛ ریشهای دورتک . ریشهای گود افتاده .
فرهنگ معین
(یِ رِ یا رَ ) [ ع . غائرة ] ۱ - (اِفا. ) مؤنث غایر. ۲ - (اِ. ) گرمگاه . ۳ - نیمروز.
فرهنگ فارسی
۱ - ( اسم ) مونث غایر . ۲ - ( اسم ) گرمگاه . ۳ - نیمروز میان روز .