تلفظ بین المللی : /q1ˈɑʔelˌeː/ تلفظ : [q1'A?el,e:]
لغت نامه دهخدا
( غایلة ) غایلة. [ ی ِ ل َ ] ( ع اِ ) لغتی در غائلة.دشواری. سختی. بدی. گزند. فساد. الشر و المهلکة. ( قطر المحیط ). ج ، غوائل : امیر یوسف مردی بودسخت بی غایله. ( تاریخ بیهقی ). بصلاح ملک او نزدیکتر باشد و از معرت فساد و غایلت عناد دورتر ماند. ( جهانگشای جوینی ). شائبه تکلف و سخنوری و غایله تصلف و مدح گستری. ( حبیب السیر ). || الداهیة. || و من العبد اباقه و فجوره. ( قطر المحیط ). || آنچه از حوض درید...
فرهنگ عمید
۱. شر و فساد. ۲. مهلکه، آشوب. ۳. [قدیمی] سختی و گزند.
