تلفظ بین المللی : /ˈejb dʒˈastan/ تلفظ : ['ejb dZ'astan]
لغت نامه دهخدا
عیب جستن. [ ع َ / ع ِ ج ُ ت َ ] ( مص مرکب ) عیب جوئی کردن. عیب یافتن. نقص و گناه دیگران جستن : بگویش که عیب کسان را مجوی جز آنگه که برتابی از عیب روی.فردوسی.چنین داد پاسخ که بار نخست دل از عیب جستن ببایَدْت شست.فردوسی.تو عیب کسان هیچگونه مجوی که عیب آورد بر تو بر عیب جوی.فردوسی.ور بترسی زآنکه دیگر کس بجوید عیب توچشمت از عیب کسان لختی بباید خوابنید.ناصرخسرو.فغان که نیست بجز عیب یکدگر جستن نصیب مردم...
