تلفظ بین المللی : /ˈomr tˈimi/ تلفظ : ['omR t'imi]
لغت نامه دهخدا
عمر تیمی . [ ع ُ م َ رِ ت َ ] (اِخ ) ابن محمد. رجوع به عمر سهروردی (ابن محمدبن ...) شود.
عمر تیمی . [ ع ُ م َ رِ ت َ ] (اِخ ) ابن لحاء (غالباً آن را لجاء گویند) بن حدیربن مصاد تیمی . از شعرای عهد امویان بود و او را معارضات و مفاخراتی باجریر بوده است . وی در حدود سال 105 هَ .ق . در اهوازدرگذشت . (از الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: تاج العروس ، طبقات ...
