معانی کلمه : علبوبه
لغت نامه دهخدا
علبوبة. [ ع ُ ب َ ] (ع اِ) برگزیده و مهتر قوم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
( علبوبة ) علبوبة. [ ع ُ ب َ ] ( ع اِ ) برگزیده و مهتر قوم. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
برگزیده و مهتر قوم

علبوبة. [ ع ُ ب َ ] (ع اِ) برگزیده و مهتر قوم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).