عِزُّالدّین ابراهیم سُوَیدی (قرن ۷ق)پزشک و شاعر دمشقی. قسمت بیشتر عمر خود را در دمشق و قاهره گذراند. علاوه بر پزشکی، در علوم عقلی و ادب دستی قوی داشت. شاگرد ابن بیطار و دوست ابن ابی اصیبعه بود. در بیمارستان نوری و بیمارستانی در باب البرید به طبابت مشغول بود و در مدرسۀ دخواریه درس می داد. عمده آثار به جا مانده از وی در زمینۀ درمان های دارویی و روش های درمانی است. ۹۰ سال عمر کرد. ازجمله آثار مهم وی ...
