معنی کلمه : عرکیه
لغت نامه دهخدا
عرکیة. [ ع َ رَ کی ی َ ] (ع اِ) زن زناکار. (از منتهی الارب ).فاجرة. (اقرب الموارد). عَرکانیة. رجوع به عرکانیة شود. || زن سطبر درشت . (منتهی الارب ). غلیظة. (اقرب الموارد). عرکانیة. رجوع به عرکانیة شود.

عرکیة. [ ع َ رَ کی ی َ ] (ع اِ) زن زناکار. (از منتهی الارب ).فاجرة. (اقرب الموارد). عَرکانیة. رجوع به عرکانیة شود. || زن سطبر درشت . (منتهی الارب ). غلیظة. (اقرب الموارد). عرکانیة. رجوع به عرکانیة شود.