معانی کلمه : عرشیان

تلفظ بین المللی : /aːrʃˈiɑn/ تلفظ :‌ [a:RS'iAn]

لغت نامه دهخدا

عرشیان. [ ع َ ] ( اِ مرکب ) جمع فارسی عرشی ، منسوب به عرش. کنایه از ملائکه مقربین و حاملان عرش باشد. ( آنندراج ) ( برهان ). روحانیان. ملائک : عرشیان بانگ و علی الناس زنندپاسخ از خلق سمعنا و اطعنا شنوند.خاقانی.عرشیان سایه حقش داننداختران نور مطلقش دانند.خاقانی.تا به دور دولت او گشت شروان خیروان عرشیان فیض روان بر خیروان افشانده اند.خاقانی.ز بند جهان داد خود راخلاص به معشوقی عرشیان گشت خاص.نظامی....

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: aršiyān) (عربی ـ فارسی) (در قدیم) (در ادیان) ساکنان آسمان ، ملائکه ، فرشتگان .

اسم: عرشیان (پسر، دختر) (فارسی، عربی) (تلفظ: aršiyān) (فارسی: عرشيان) (انگلیسی: arshiyan)
معنی: ساکنان آسمان، ملائکه، فرشتگان، عرش ( عربی ) + ی ( فارسی ) + ان ( فارسی ) ملائکه

دانشنامه اسلامی

[ویکی نور] عرشیان تألیف دکتر سید جعفر شهیدی، اثر کوتاهی از ایشان در باره حرمین شریفین و آثار تاریخی آن است که بیشتر برای حجاج نوشته شده است.اصل کتاب «عرشیان» مقدمه ای بود که ایشان بر کتاب «در راه خانه خدا» اثر عزالدین قلوز نوشتندآنچه در این مختصر فراهم آمده، حداقل معلوماتی است که هر زیارت کننده خانه خدا باید دارا باشد، بلکه هر مسلمان مستطیع یا غیر مستطیع باید آن را بداندکتاب، مشتمل بر مقدمه ناشر و...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: aršiyān) (عربی ـ فارسی) (در قدیم) (در ادیان) ساکنان آسمان ، ملائکه ، فرشتگان .

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : عرشیان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ اسم ها

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : عرشیان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ اسم ها

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات