معانی کلمه : طبایعی
لغت نامه دهخدا
طبایعی. [ طَ ی ِ ] ( ص نسبی ) رجوع به طبائعی شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - حکیمی که آدمی را آفریده از چهار طبیعت ( طبایع اربع ) می داند . ۲ - حکیمی که طبیعت و دهر را خالق جهان می دانست .
( صفت ) ۱ - حکیمی که آدمی را آفریده از چهار طبیعت ( طبایع اربع ) می داند . ۲ - حکیمی که طبیعت و دهر را خالق جهان می دانست .
بعض حکمائ متقدمین که آدمی را آفریده از چهار طبیعت میشناختند .
بعض حکمائ متقدمین که آدمی را آفریده از چهار طبیعت میشناختند .
