طاقیه. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) نوعی کلاه بلند مخروط شبیه بکلاه فعلی درویشان. قسمی از کلاه : طاقیه ترکمانی ؛ کلاه نظامیان عثمانی. عرقچین. || بافته سرخ. ج ، طاقیات : گویند هر که از پوست شیر طاقیه ساخته در سر طفلی نهد که صرع داشته باشد، نفع رساند. ( ریاض الادویه ). الب ارسلان هیئتی در غایت مهابت و محاسنی کشیده داشت و طاقیه طولانی برسر میگذاشت چنانچه بیننده از بدایت طاقیه تا نهایت لحیه او دو گره میپنداشت...
کلاه مخروطی شکل و بلند که قسمت بالای آن بریده شده و گرد و مسطح بود. بلندی آن در اوایل حدود یک ششم ذراع بود، اما از روزگار الملک الناصر فرج (سلطان مصر و سوریه) طاقیۀ چرکسی اختراع شد که ارتفاع آن حدود دوسوم ذراع و بالای آن گرد و گنبدمانند بود. در زمان حکومت چرکسیان، ممالیک و نیز در ایران و عثمانی نظامیان غالباً طاقیه بر سر می گذاشتند. طاقیه آستر و رویه داشت که میان آن را از قطعات کاغذ می انباشتند. گ...
فرهنگ فارسی
( صفت اسم ) ۱ - نوعی کلاه بلند مخروط شبیه به کلاه درویشان . یا طاقیه ترکمانی . کلاه نظامیان عثمانی عرقچین . ۲ - بافته سرخ جمع : طاقیات . نوعی کلاه بلند مخروط شبیه بکلاه فعلی درویشان .
