معانی کلمه : صومعه داری
لغت نامه دهخدا
صومعه داری. [ ص َ / صُو م َ ع َ / ع ِ ] ( حامص مرکب )اقامت در صومعه. رهبانی. مجازاً عبادت :
دیو اگر صومعه داری کند اندر ملکوت
همچو ابلیس همان طینت ماضی دارد.
دیو اگر صومعه داری کند اندر ملکوت
همچو ابلیس همان طینت ماضی دارد.
فرهنگ فارسی
اقامت در صومعه
