تلفظ بین المللی : /sˈarf bˈarɑt/ تلفظ : [s'aRf b'aRAt]
لغت نامه دهخدا
صرف برات. [ ص َ ف ِ ب َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) بهره ای که شخص بخاطر پرداخت وجهحواله ای که هنوز موعد آن نرسیده از دارنده آن اخذ می کند.
فرهنگ فارسی
بهره ای که شخص بخاطر پرداخت وجه حواله ای که هنوز موعد آن نرسیده از دارنده آن اخذ می کند
مترادف و متضاد
premium(اسم)
وثیقه، جایزه، انعام، حق العمل، حق بیمه، پاداش عمل، پاداش نیکو، صرف برات، حق صرافی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] صَرف بَرات نوعی حواله می باشد.برات نوعی سند تجاری است که به موجب آن کسی به دیگری دستور می دهد مبلغی معیّن را در وجه یا به حواله کرد شخص ثالث پرداخت کند. بنابر این تعریف، برات کش یا محیل کسی است که برات را صادر می کند، برات دار یا محال له کسی است که مبلغ در وجه او صادر می شود و برات گیر یا محال علیه عبارت است از گیرنده برات که باید وجه را در داخل یا خارج کشور بپردازد. در عرف بازرگانان به...
