معانی کلمه : صخابه

تلفظ بین المللی : /saxˈɑbeː/ تلفظ :‌ [sax'Abe:]

لغت نامه دهخدا

صخابة. [ ص َخ ْ خا ب َ ] (ع ص ) تأنیث صخاب . زن با بانگ و فریاد. (منتهی الارب ). زن بلندآواز. (مهذب الاسماء).

( صخابة ) صخابة. [ ص َخ ْ خا ب َ ] ( ع ص ) تأنیث صخاب. زن با بانگ و فریاد. ( منتهی الارب ). زن بلندآواز. ( مهذب الاسماء ).

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] صَخّابَه، به زن فریادکش و پر سر و صدا می گویند و از عنوان یاد شده در باب نکاح نام برده اند.صَخْب در لغت به معنای فریاد زدن و سر و صدا کردن آمده است و صخّابه بر زنی اطلاق می شود که بسیار فریاد می کشد و سر و صدا به راه می اندازد. برخی لغویان صخّابه را به سلیطه، زن بدزبان و سلطه جو معنا کرده اند. حکم فقهیاز جمله زنانی که ازدواج با آنان کراهت دارد، صخّابه است. wikifeqh: صخابه...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

صخابة. [ ص َخ ْ خا ب َ ] (ع ص ) تأنیث صخاب . زن با بانگ و فریاد. (منتهی الارب ). زن بلندآواز. (مهذب الاسماء).

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : صخابه

لغت نامه دهخدا

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : صخابه

لغت نامه دهخدا

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات