شکم گرسنه. [ ش ِ ک َ گ ُ رُ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) که گرسنه باشد. که شکم خالی از غذا دارد. گرسنه شکم. ناشتا :
شکم گرسنه روز نیمی گذشت.
فردوسی.
شکم گرسنه چند مردم بمرد
که انبار آسوده جانش ببرد.
فردوسی.
به آرام دل خفتگان در بنه
چه دانند حال شکم گرسنه .
سعدی ( بوستان ).